Jedno przekonanie od 2016 roku

Uważamy, że błędy finansowe nie wynikają z braku dostępu. Są one spowodowane zachowaniami w sytuacjach stresowych.

Ten schemat jest dobrze znany. Po poniesieniu strat często podejmuje się ryzyko, a nie je ogranicza. Zasady ustalone w spokojnej atmosferze często tracą na znaczeniu pod presją. Inwestorzy podążają za zmiennością. Straty się kumulują. Instynkt często działa tak samo: odrzuca się plan właśnie w momencie, gdy ma on największe znaczenie.

Zdarza się to zarówno osobom, które korzystają z naszych usług po raz pierwszy, jak i doświadczonym profesjonalistom. Doświadczenie zmienia kontekst. Rzadko usuwa impuls.

Wyniki badań nad zachowaniem prowadzonych od dziesięcioleci wskazują na to samo. Koszt pojedynczej transakcji podjętej pod wpływem impulsu może być znaczny. Powtarzające się błędy potęgują szkody – na poszczególnych pozycjach, w całym portfelu, a także w całej karierze inwestora. Różnica między złym a dobrym wynikiem często nie polega na podjętej decyzji, ale na tej, której nie podjęto.

Nie jest to przejaw braku inteligencji. To porażka środowiska. Jedynym sposobem, by temu zaradzić, jest zmiana otoczenia.

Platforma finansowa powinna stanowić środowisko sprzyjające podejmowaniu decyzji, a nie narzędzie perswazji. Powinno to służyć zapewnieniu jakości decyzji, a nie przyspieszeniu procesu ich podejmowania.

Oznacza to, że każdą pozycję należy traktować jako kolejny etap procesu, którego efekty kumulują się na przestrzeni lat, a nie jako zysk lub stratę rozliczaną w momencie zamknięcia pozycji. Limity strat, pułapy pozycji, progi spadku wartości portfela – łatwo je ustalić w spokojnych warunkach, trudno je zmienić pod presją. Ryzyko jest widoczne tam, gdzie zaangażowany jest kapitał, a nie ukryte w dokumentacji.

Oznacza to wykorzystywanie sztucznej inteligencji jako trenera, a nie proroka. Sztuczna inteligencja powinna wspierać proces podejmowania decyzji, a nie sama je podejmować. Nie powinna przewidywać rynków. Nie powinna generować rekomendacji. Nie powinna zastępować rozsądku.

A to oznacza celowe odrzucanie pewnych kwestii. Bez pośpiechu. Bez gwarancji wyników. Bez emocjonalnego przyspieszenia. Powściągliwość nie jest estetyczna. To wymuszane zachowanie.

 

 

 

 

 

Zasada ta obowiązuje u nas od 2016 roku. Będziemy ją utrzymywać przez całą następną dekadę i wszystkie cykle, które się w niej pojawią.

Platforma będzie się stale rozwijać. Architektura będzie się stale udoskonalać. To głębokie przekonanie pozostanie niezmienne.

Ilość nie jest strategią. Ekscytacja nie jest wskaźnikiem. Pewność siebie to nie to samo, co bezpieczeństwo.

Prędkość to nic niezwykłego. Rozsądek jest rzadkością. System ten został stworzony z myślą o rozsądku w 2016 roku. I będziemy nadal działać w tym kierunku.