Μία πεποίθηση, από το 2016

Πιστεύουμε ότι τα οικονομικά λάθη δεν προκαλούνται από έλλειψη πρόσβασης. Προκαλούνται από τη συμπεριφορά υπό πίεση.

Αυτό το μοτίβο είναι οικείο. Μετά από απώλειες, συχνά το ρίσκο αυξάνεται, αντί να μειώνεται. Οι κανόνες που ορίζονται σε ηρεμία τείνουν να καταρρέουν υπό πίεση. Η μεταβλητότητα επιδιώκεται. Οι απώλειες συσσωρεύονται. Το ένστικτο είναι συχνά το ίδιο: παραβλέπεις το σχέδιο ακριβώς τη στιγμή που αυτό έχει τη μεγαλύτερη σημασία.

Αυτό συμβαίνει και σε νέους πελάτες, αλλά και σε έμπειρους επαγγελματίες. Η εμπειρία αλλάζει το γενικότερο πλαίσιο. Σπάνια αφαιρεί την παρόρμηση.

Δεκαετίες έρευνας της συμπεριφοράς καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα. Το κόστος μίας μοναδικής παρορμητικής διαπραγμάτευσης μπορεί να είναι σημαντικό. Τα επαναλαμβανόμενα λάθη επιδεινώνουν τη ζημιά, σε ολόκληρη τη θέση, σε ολόκληρο το χαρτοφυλάκιο, καθ’ όλη τη διάρκεια της επενδυτικής πορείας. Η διαφορά μεταξύ ενός κακού και ενός καλού αποτελέσματος συχνά δεν είναι η απόφαση που πάρθηκε, αλλά στην απόφαση που δεν πάρθηκε.

Αυτό δεν είναι αποτυχία της νοημοσύνης. Είναι μια αποτυχία του περιβάλλοντος. Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστεί αυτό είναι η αλλαγή περιβάλλοντος.

Μια χρηματοοικονομική πλατφόρμα πρέπει να αποτελεί ένα περιβάλλον λήψης αποφάσεων και όχι ένα μέσο πειθούς. Θα πρέπει να προστατεύει την ποιότητα των αποφάσεων, όχι να επιταχύνει τη λήψη τους.

Αυτό σημαίνει την αντιμετώπιση κάθε θέσης ως ένα βήμα σε μια διαδικασία που συσσωρεύεται με την πάροδο των ετών, και όχι ως κέρδος ή απώλεια που καθορίζεται κατά το κλείσιμο. Όρια απώλειας, ανώτατα όρια θέσεων, όρια πτώσης - εύκολο να οριστούν σε περιόδους ηρεμίας, δύσκολο να ανατραπούν υπό πίεση. Το ρίσκο εμφανίζεται εκεί όπου έχει δεσμευτεί κεφάλαιο, δεν κρύβεται πίσω από τα έγγραφα.

Σημαίνει να χρησιμοποιείς την Τεχνητή Νοημοσύνη ως προπονητή, όχι ως προφήτη. Η Τεχνητή Νοημοσύνη θα πρέπει να υποστηρίζει την απόφαση, ποτέ να τη λαμβάνει. Δεν θα πρέπει να προβλέπει αγορές. Δεν θα πρέπει να παράγει συστάσεις. Δεν θα πρέπει να αντικαθιστά την κρίση.

Και σημαίνει να αρνείσαι πράγματα εκ σχεδιασμού. Χωρίς βιασύνη. Χωρίς υπόσχεση αποτελέσματος. Χωρίς συναισθηματική επιτάχυνση. Η αυτοσυγκράτηση δεν είναι αισθητική. Είναι επιβεβλημένη συμπεριφορά.

 

 

 

 

 

Τηρούμε αυτόν τον κανόνα από το 2016. Και θα τον τηρήσουμε καθ' όλη τη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας και των κύκλων που θα την συνοδεύουν.

Η πλατφόρμα θα συνεχίσει να εξελίσσεται. Η δομή θα συνεχίσει να βελτιώνεται. Η βασική πεποίθηση δεν θα αλλάξει.

Ο όγκος δεν είναι στρατηγική. Ο ενθουσιασμός δεν αποτελεί μέτρηση. Η αυτοπεποίθηση δεν είναι προστασία.

Η ταχύτητα είναι συνηθισμένη. Η κρίση είναι σπάνια. Αυτό το σύστημα δημιουργήθηκε για κρίση το 2016. Και θα συνεχίσουμε να δημιουργούμε για αυτό.